Tag Archives: Reaal

Reaal (Athora)

Reaal
Verzekeraar Reaal heeft met ruim honderd jaar een lange geschiedenis waarbij het verschillende namen heeft gehad. In 1904 werd de verzekeringsmaatschappij opgericht als De Centrale en was een initiatief van de vakbonden. Het was een verzekeraar voor de arbeidersklasse. In 1990 werd na een fusie tussen De Centrale en Concordia de naam Reaal aangenomen.

Groter en groter
In 1996 werd Hooge Huys Verzekeringen overgenomen, wat voor een aanzienlijke groei zorgde. In 1997 fuseerde Reaal met de SNS Bank en werd de naam SNS Reaal. Met de overnames in de jaren daarna van onder andere Zwitserleven en de Nederlandse vestiging van AXA werd het één van de grootste verzekeraars van ons land. In 2013, volop in de kredietcrisis loopt het mis met SNS Reaal. De staat grijpt in en het bedrijf wordt genationaliseerd én gesplitst. De bank en verzekeraar worden van elkaar gescheiden, de verzekeringsactiviteiten worden ondergebracht in VIVAT, ook het moederbedrijf van NowGo en Route Mobiel. In 2015 wordt VIVAT vervolgens verkocht aan het Chinese Anbang. De Reaal-schadeverzekeringen worden ondergebracht bij Nationale Nederlanden en OHRA. Athora maakt vervolgens in 2020 bekend dat het de levensverzekeringstak zelfstandig voorzet.

Doekje voor het bloeden
Verzekeraars – waaronder Reaal (= Athora) – zetten nu, samen met verschillende belangenbehartigers, regelingen in de steigers om te komen tot ‘zogenaamde woekerpolis-schikkingen’ (beter: compensaties / tegemoetkomingen) om de schade door niet transparante kosten en premies met een relatief geldbedrag voor de polishouders acceptabel te maken. Op de valreep: juridische procedures werden tot het uiterste gelengd en vlak voor de eindstreep, van het ontstaan van jurisprudentie, werd dan dezer dagen ook met Athora een zogenaamd resultaat bereikt. Zogenaamd: want nog steeds is het zo dat tenminste 90% van de bereikte polishouders, deelnemers, nog akkoord moet gaan. Vele mensen zijn het zat en kijken straks tegen een minimale pleister tegen het bloeden aan. En nog wel een vergoeding uit de eigen zak van de polishouders zelf.

De weg kwijt
Per regeling valt er nog wel het één en ander op te merken. Zo zijn per verzekeraar en polistype de oorzaken van de woekerpolis-schade niet altijd het zelfde. Dergelijke nare verschijnselen sluipen als het ware in het bedrijf, worden een systeemonderdeel. De betrokken verantwoordelijken denken er ook mee weg te kunnen komen. Al gaande is men misschien de geschiedenis vergeten en normaal gaan maken wat niet normaal is. ‘Verzekeren’ is en blijft in de kern een heel eenvoudig iets: alleen kun je de risico’s niet aan, daarom vorm je een groep en als er wat met iemand gebeurt heb je samen een (spaar)pot om met elkaar het slachtoffer te helpen. Buiten de groep premiebetalers en schadegerechtigden zijn er geen andere belanghebbenden.

Het belang bepaalt de mening
Met het groter worden kwamen er meer belanghebbenden op het speelveld. Besturen en directies van de bedrijven kwamen op een grotere afstand te staan van de verzekerden, de mensen in de organisatie en de klanten. De overheid, de ‘staat’, als verantwoordelijke voor het toezicht op het gedrag en de financiële weerbaarheid van de verzekeraars verloor zo mogelijk het contact met de werkvloeren. De vraag is waar het belang van de verzekerden is gebleven? Zoals nu bij de zogenaamde schikkingen? Er wordt gesproken over zogenaamd grote bedragen aan compensaties. Wie betaalt de rekening van de zogenaamde schikkingen en waar komt het geld eigenlijk vandaan? Hoe zit dat eigenlijk precies bij ‘de oorspronkelijke verenigingen met leden die de winst verdelen’?

Horen, zien en zwijgen óf zelf even rekenen, terug naar af
De ouderwetse verzekeraar, zoals de “Concordia”, spaart zijn pot bij elkaar door de inleg van de verzekerden. Maakt wat kosten en keert schades uit. Blijft er wat over dan wordt de winst voor een deel gereserveerd voor mogelijk hele grote tegenslagen, de rest van de winst wordt weer onder de verzekerde leden verdeeld en uitgekeerd als winstdeling. Bij de huidige grote clubs gaat het kennelijk anders. Het verdwenen woekerpolisgeld is zogenaamd weg. De geldstromen zijn onduidelijk, de rechtsprocedures tot het uiterste gerekt zonder dat er recht is gesproken en iedereen is er moe van gemaakt. ‘De staat’ staat er bij er kijkt er naar. Tenzij, ……. men er toe komt zelf te bepalen hoe men zelf kan nadenken én rekenen. Als je even een moment neemt: hoeveel geld is er weg? Waar is het gebleven? Waar komt het geld voor de schikkingen werkelijk vandaan? Wat gaat er gebeuren als men de solidariteit en samenwerking weer vorm geeft en een eigen Financieel Verbond vormt? ‘Terug naar af’.

Dé vraag
Stel dat het geld voor de zogenaamde schikkingen niet afkomstig is van degenen die echt van ‘het woekeren’ hebben geprofiteerd, maar in werkelijkheid wél van alle polishouders die daarom hogere premies moeten betalen en minder in de winst kunnen delen. Is het dan niet zo dat met de zogenaamde schikkingen, die nog helemaal niet rond zijn, er juist nog meer woekerpolissen bij gaan komen? Kwestie van even rekenen. (Als je hier anders over denkt dan vernemen wij dat graag).

Zo kun je meedoen:
Aanmelden Financieel Verbond